Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Πιάσε το τιμόνι, Γίγαντα, στο Κιλκίς!

Τετάρτη 10/5/2017 και Πιάσε το τιμόνι, Γίγαντα!


Στο 3ο Δημ. Σχολείο Κιλκίς πέρασα μια από τις ομορφότερες, ουσιαστικές, συγκινητικές και ελπιδοφόρες στιγμές  για τη λογοτεχνία. 


Σαράντα μαθητές και μαθήτριες Δ΄τάξης για τέσσερις μήνες διάβασαν πολλά από τα έργα μου και αναρωτήθηκαν, προκάλεσαν δράσεις, πήραν θέση, και έζησαν μαζί με τους ήρωες μου, έτσι μου είπαν. 
Αγαπητά μου παιδιά αυτό το μεγάλο σας ταξίδι μέσα από τα βιβλία χθες μας το παρουσιάσατε και με το μοναδικό δρώμενο σας, τις φωνές και τις ερωτήσεις σας .
Σας ευχαριστώ από καρδιάς. 

Φυσικά το ταξίδι αυτό δε θα ξεκινούσε αν δεν φρόντιζαν οι εκπαιδευτικοί σας, κες Βούλα Θεοδωρίδου και Δώρα Αναστασιάδου. 
Το πάθος, η πίστη και η αγάπη σας για τη λογοτεχνία και η συστηματικότητα που την αντιμετωπίζεται διαφαίνεται στη στάση και στην παρουσία των παιδιών σας.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς. Μου προσφέρατε, μαζί με τα άλλα δώρα σας, το καλύτερο δώρο στα είκοσι χρόνια που βρίσκομαι στο χώρο αυτό.

Ευχαριστώ τον αγαπητό Δ/ντη Γρόζο Αλέξανδρο για την φιλοξενία, τη μουσικό Βαϊούλη Βάσω για το υπέροχο μουσικό πρόγραμμα που ανέλαβε με τους μαθητές και μας παρουσίασαν , όπως για την παρουσία της ευχαριστώ την υπεύθυνη Σχολικών Δραστηριοτήτων.

Επίσης τους εκπαιδευτικούς, Βασίλη, Έφη, Κατερίνα, Τραΐανός,Ζωή, Βάνα και Ματούλα που με την παρουσία τους έδειξαν πως ξέρουν να στηρίζουν και να τιμούν τα παιδιά και τους συναδέλφους τους. 


Ευχαριστώ το βιβλιοπωλείο Σύμμετρο για την υποστήριξη.
Ο Γίγαντας, αργά το βράδυ έφυγε μαζί μου με το ΙΧ και καθώς διασχίζαμε την πεδιάδα της Αμφαξίτιδας, με το φως της πανσελήνου να φωτίζει το σκοτεινό δρόμο μας,τον άκουσα να μουρμουρά:
" Να συνεχίσεις Έλενα, γιατί υπάρχει ελπίδα όσο υπάρχουν τέτοιοι δάσκαλοι και να ξέρεις είναι πολλοί ".

Ελ. Αρτζανίδου, εκδ.Ψυχογιός!

1 σχόλιο:

  1. Καλημέρα κυρία Αρτζανίδου,
    ονομάζομαι Ιωάννα και είμαι η κόρη της κυρίας Δώρας Αναστασιάδου. Έζησα από κοντά την προετοιμασία αυτής της τόσο γλυκιάς γιορτής, περήφανα ομολογώ ότι βοήθησα και εγώ έστω και λίγο στη διαδικασία,και οφείλω να ομολογήσω, σαν δασκάλα και εγώ η ίδια, ότι είναι αληθινά συγκινητικό σε μια εποχή που έχουμε περικυκλωθεί από τη θύελλα της τεχνολογίας να υπάρχουν δάσκαλοι που να συνεχίζουν να γιορτάζουν την ανεκτίμητη αξία που έχει το βιβλίο, και ακόμη πιο απλά, το χαρτί και το μολύβι και να προσπαθούν να τη μεταδώσουν σε μια γενιά τόσο διαφορετική. Εύχομαι και τα επόμενα είκοσι λογοτεχνικά σας χρόνια να είναι το ίδιο δημιουργικά και παραγωγικά και στο μέλλον να μπορέσω να σας συναντήσω και εγώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή