Με την Ξένη στον Ρήνο, στο 4ο Δημοτικό Σχολείο Πυλαίας, 17/4/2019

Όταν υπάρχουν δάσκαλοι όπως Δημήτρης Παπαδημητρίου, να υποστηρίζουν το βιβλίο με συστηματική ενασχόληση, όταν υπάρχουν Διευθύντριες, όπως η κυρία Κρυσταλία Τζιρίτη να στηρίζουν τις δράσεις, όταν οι εκπαιδευτικοί της τάξης ακολουθούν, όταν κυρίως υπάρχει Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων δίπλα, υποστηρικτής και ενεργός , τότε μια τέτοια φιλαναγνωστική συνάντηση, όπως αυτή που βίωσα στο 4ο Δημοτικό Σχολείο Πυλαίας, μόνο επιτυχία μπορεί να έχει, και είχε.
Σας ευχαριστώ πολύ παιδιά μου για το μοίρασμα σκέψεων, ερωτήσεων και για την ευγένεια σας.
Η Ξένη στον Ρήνο έφυγε δυνατή και χαρούμενη.
Προσωπικά η κούραση μου νικήθηκε από όλα αυτά τα υπέροχα παιδιά των δύο Δ' τάξεων.

Βιβλιοπωλείο Σωκράτης,Πάνο και Δημήτρη Σπετσαρίδη, σας ευχαριστώ πολύ.

Τα νήπια,του 4ου Νηπ. Πυλαίας και του Ολοήμερου Ντενεκεδένιου Θεσσαλονίκης,με ταξίδεψαν.

Παρασκευή πρωί 8/2/2012, με περίμεναν τα νήπια στο 4ο Νηπιαγωγείο Πυλαίας.Καλεσμένη της νηπιαγωγού,Αθηνάς Ζησοπούλου.
Την Αθηνά, έχω τη χαρά και την τύχη να την ξέρω από πέρσι,γνωριστήκαμε όταν έγινε μέλος στην Λέσχη Ανάγνωσης Εκπαιδευτικών Αχ.Καψάλης που είμαι συντονίστρια.Είναι από τις εκπαιδευτικούς που αγαπά τη λογοτεχνία και ξέρει να την υποστηρίζει μέσα στην τάξη.Η δική της αγάπη μεταφέρεται και στους μαθητές της.

Διαβάσαμε τα βιβλία σας,μου είπαν και έτσι σας φανταστήκαμε!

Στην είσοδο του Νηπιαγωγείου, η άσχημη διάθεσή μου άλλαξε και το χαμόγελο ήρθε και πάλι στο πρόσωπό μου σαν αντίκρισα το μεγάλο χάρτινο πανό και την εικαστική παρέμβαση που ετοίμασαν και κοινοποίησαν τα νήπια με αφορμή την επίσκεψή μου.Το τι έζησα κοντά τους ήταν ,και δεν υπερβάλλω, μοναδικό,υπέροχο,ήταν μια τάξη που διαβάζει,παίζει με τα κείμενα,ονειρεύεται,ρωτά, συζητά ....όσο για το πορτρέτο μου,κοσμούσε μια γωνιά  της τάξης.

4ο Νηπιαγωγείο Πυλαίας

Σας ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ! παιδιά, αλλά και την κυρία σας που με τόση αγάπη προσεγγίζει και υποστηρίζει το παιδικό βιβλίο.Αθηνά μου,να σαι καλά και χαίρομαι που σε γνωρίζω,αλλά και που υπάρχεις στην εκπαίδευση.

Ολοήμερο στο Ντενεκεδένιο Νηπ/γείο Θεσ/νίκης

Αμέσως μετά,η μέρα μου είχε και άλλο κάλεσμα,αυτή τη φορά στον παρακάτω δρόμο,το ραντεβού ήταν στο Ντενεκεδένιο Νηπιαγωγείο Θεσσαλονίκης, και συγκεκριμένα στο Ολοήμερο με την κ.Ελένη,αδερφή της Αθηνάς, να με περιμένει μαζί με τους μαθητές και τις μαθήτριές της.
Και στα δυο Νηπιαγωγεία,οι μαθητές με υποδέχτηκα με την προσφώνηση:

Εμείς όμως έτσι σε φανταστήκαμε,κυρία Έλενα!

Α!η συγγραφέας του "Δεν έφταιγα εγώ",Τα γυαλάκια της Μαλένας".
-Ναι.αυτή είναι που έγραψε το,"Με λένε Πρόμις" και "Τα σιδεράκια της Φαρφιρώς'".
Η μεγάλη ομάδα και εδώ είχε γράψει με τη βοήθεια της νηπιαγωγού τα ερωτήματα τους και οι μικροί είχαν βάλει σε κάθε ερώτημα και τη δική του ζωγραφιά.Μια υπέροχη μαγική παρέα,με υπομονή και διάθεση, όπως στο προηγούμενο νηπιαγωγείο,συμμετείχε σε ένα μικρό φιλαναγνωστικό πρόγραμμα που ετοίμασα και βιώσαμε παρέα μέσα από εικόνες ,μουσικές και μέρος της ιστορίας που επέλεξα να τους διαβάσω από τον "Ο κρυμμένος θησαυρός της τσέπης"Ψυχογιός.
*Και στα δύο νηπιαγωγεία παρέδωσα τον πρώτο ψηφιακό φάκελο για το συγκεκριμένο βιβλίο...

Η γλυκύτερη αγκαλιά δίχως δεύτερες σκέψεις.

Μια ώρα μετά με αποχαιρέτησαν τα νήπια με μια αυθόρμητη,μεγάλη αγκαλιά και μη θέλοντας να τους ταράξω συγκράτησα το δάκρυ συγκίνησης.
Σήμερα και στα δυο Νηπιαγωγεία βίωσα όμορφες, φιλαναγνωστικές στιγμές με τα νήπια και αυτό οφείλετε και στις δύο νηπιαγωγούς που ξέρουν,αγαπούν και υποστηρίζουν την παιδική λογοτεχνία.

Σας ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ, όλους παιδιά,όπως και την κ.Ελένη, τη δασκάλα σας.

Σίγουρα θα ανταμώσουμε και πάλι!