Το μισό του ουρανού φιλοξενείται στον Μαγικό κόσμο.

Στον Μαγικό Κόσμο του παιδιού,
ξεφυλλίζοντας με την Φωτεινή Βασιλείου
Στο μισό του ουρανού
Αρτζανίδου Έλενα
Εικόνες:Β.Ελευεθερίου
Βιβλιόφωνο
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ ΤΗΣ ΕΔΩ

Ιδρυτής και ψυχή του Μαγικού Κόσμου με έδρα την Κω,
ο Βασίλης Κουτσιαρής.

Σαν μια καρδιά που χτυπά,είναι το βιβλίο!

Δείτε το video και διαβάστε
http://www.youtube.com/watch?v=AvYoaO0r4Vo&list=HL1369079773&feature=mh_lolz

Video:Έλενα Αρτζανίδου: Ιδέα-σχεδιασμός,
Βίκυ Παπατσαρούχα:Παραγωγή
«Σαν μια καρδιά που χτυπά και είναι ζωντανή, είναι το βιβλίο. 
Όλα όσα προκαλούμε, όλα όσα συμβαίνουν έχουν ως σκοπό την καρδιά-το βιβλίο, να συνεχίσει να πάλλεται, να παίρνει και να δίνει.
Να είναι ζωντανή/ζωντανό.
Να αναπνέει μαζί με τους αναγνώστες της και να αναπνέουν και εκείνοι με αυτό, το βιβλίο».
Έλενα Αρτζανίδου.

Αυτό ήταν το μότο που απεύθυνα και προσπάθησα να χτίσω στη συνείδηση των εκπαιδευτικών των σχολικών περιφερειών Π.Ε στα φιλαναγνωστικά επιμορφωτικά σεμινάρια που παρουσίασα, ύστερα από τα καλέσματα των τριών Σχολικών Συμβούλων: Αλέξανδρου Κόπτση,Απόστολου Παρασκευά και Ευάγγγελου Κελεσίδη.
Με το ίδιο μότο(που χρόνια με εκφράζει και το υπηρετώ από κάθε θέση που έχω βρεθεί) συνέχισα στη Δ/νση Π.Ε Ανατ.Θεσσαλονίκης υπηρετώντας την φιλαναγνωσία στα πλαίσια της Λέσχη Ανάγνωσης Εκπαιδευτικών,Μαθητών και Φοιτητών «Αχ.Καψάλης που τα εργαστήρια σχεδίασα και υλοποίησα. Αρτζανίδου Έλενα

Το ραβδάκι της χαράς, στην Ακρολίμνη, της Κρύας Βρύσης.

ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ

Σάββατο απόγευμα έφτασα στο ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ,το πανέμορφο βιβλιοπωλείο της Κρύας Βρύσης με τους υπέροχους,εγκάρδιους ιδιοκτήτες του,Δώρα και Μάκη να με περιμένουν.Στο πρώτο λεπτό και η επαφή μύριζε φιλία.
Στο επόμενο μισάωρο μετακινηθήκαμε στην Ακρολίμνη και στο Πνευματικό Κέντρο που ήδη οι φίλοι του βιβλίου ήταν εκεί και περίμεναν,με πρώτους και καλύτερους τα νήπια της Ακρολίμνης που ήταν και η αιτία της πρόσκλησης,με την νηπιαγωγό τους κ.Άννα ,πολλούς άλλους εκπαιδευτικούς,πολλά παιδιά όλων των ηλικιών και τους γονείς τους.

Πνευματικό Κέντρο Ακρολίμνης οι εκπαιδευτικοί
όλοι εκεί Σάββατο απόγευμα!

"Επιτέλους ήρθες και έλεγα θα έρθεις!"μου είπε αμέσως η μικρή Μαρία, και ένιωσα αμέσως το ραβδάκι της χαράς να με ακουμπάει.
"Κοίτα πως σε έκανε η ζωγράφος της τάξης μας η Ιωάννα",συνέχισαν σε χορωδία δυο άλλα μικροί.
Γνώρισα την Ιωάννα που αφού με παρατήρησε μου είπε:"Ε!καλά είναι πιο ανοιχτά τα μαλλιά σου και πιο κοντά" πετάχτηκε και πάλι η Μαρία.
Το απόγευμα που ακολούθησε ήταν ζεστό από τον κόσμο και από την θερμοκρασία ,ιδιαίτερο και φανταστικό από όσα είπαμε και όσα νιώσαμε με αφορμή "το κουτί της Ιζόλδης"και την Ιζόλδη από κοντά να παρακολουθεί.
Αργά το βράδυ και μετά από ένα όμορφο τραπέζι χαράς με όμορφες κουβέντες αποχαιρέτησα τους φίλους μου από το ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ.

Αγαπημένα μου παιδιά σας ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ!
Ευχαριστώ τις κυρίες του Νηπιαγωγείου για την πρόσκληση.Εύγε,για την καταπληκτική δουλειά τους μέσα στην τάξη και με άλλα βιβλία μου που διάβασαν και έπαιξαν μαζί τους.
Ευχαριστώ το Διοικητικό Συμβούλιο Γονέων για την υποστήριξη τους,όλους και όλες που βρεθήκατε κοντά μου.

Μαζί με τους Μάκη,Δώρα και δίπλα μου η Ευτέρπη

Ευχαριστώ τις εκδόσεις Ψυχογιός που υποστήριξε πλήρως και αυτή την εκδήλωση.
Καλή αντάμωση!

Μνήμη γενοκτονίας Ποντίων: Το ραδιόφωνο του παππού

Μνήμη γενοκτονίας Ποντίων: Το ραδιόφωνο του παππού
Γράφει η Έλενα Αρτζανίδου / helenarzan@gmail.com
Πέρασαν δεκατέσσερα χρόνια από την ημέρα που ζήτησα το παλιό ξύλινο ραδιόφωνο του παππού. Έγινε δικό μου ένα χρόνο πριν η Πόντια γιαγιά Μαρίκα, μας αποχαιρετήσει για πάντα, ωστόσο τα λόγια της ηχούν μέχρι σήμερα στα αυτιά μου.
-Αυ’ούτο από σήμερον εν τεσόν, μου είπε η γιαγιά και θυμάμαι πως την αγκάλιασα, τη φίλησα και άπλωσα τα χέρια στο μικρό,ξύλινο κουτί που τόσο πολύ επιθυμούσα.
Συχνά πυκνά κινώ τη βελόνα και τα παράσιτα πάντα με γυρνούν στο χρόνο πίσω, σε εκείνο το απόγευμα που το μετέφερα στο σπίτι μου,το ακούμπησα στο γραφείο ,σύνδεσα το καλώδιο και αναζήτησα κάποιο σταθμό.
Ήμουν σίγουρη ότι κάτι θα έπιανε και ας έλεγε η γιαγιά ότι ήταν χαλασμένο:Κόρη κι πεζ,ντο θα φτασα το!
Τελικά στα βραχέα ακούστηκε η ΕΡΑ...

Στη μνήμη όλων των Ποντίων ,
στη μνήμη της γιαγιάς μου,από την Ορντού με τα "έμορφα ορμάνα",
που με έμαθε να αγαπώ αυτό το τραγούδι και να δακρύζω κάθε φορά που το ακούω!

Μαγεμένη με την τηλεόραση!

Μαζί με την Ιζόλδη!

 Μια μεγάλη γιορτή το απόγευμα της Τετάρτης 15/5/2013,στο 3ο Πρότυπο Πειραματικό Σχολείο Ευόσμου.
Καλεσμένη του Συλλόγου Γονέων και με την υποστήριξη του βιβλιοπωλείου Πανίδης/Εύοσμος, των εκδόσεων Ψυχογιός,αλλά και του Δ/ντή κου Χρήστου Ταξίδι, παραβρέθηκα με την Ιζόλδη μου παρέα.
Η μέρα έκρυβε και μια χαρά,τη γιορτή της Ιζόλδης,η αγαπημένη μου γιόρτασε με τους μαθητές και τις μαθήτριες αλλά και τους γονείς την πρώτη ανατύπωσή της σε διάστημα δυο μηνών από την  εμφάνισή της.
Το απόγευμα μου ωστόσο γέμισε από ερωτήσεις αλλά και πολλά παιχνίδια λόγου και παρατήρησης με αφορμή το βιβλίο.

Νιώθω όμορφα όταν βλέπω τηλεόραση,είμαι μαγεμένη,θυμώνω όταν μου το απαγορεύουν ,θέλω να εκδικηθώ όταν μου την στερούν...Αλλά και"δεν βλέπω πολύ μόνο Σαββατοκύριακο και μόνο παιδικά,είπαν τα παιδιά και η Ιζόλδη ήταν εκεί να ακούει και ποιος ξέρει ίσως να την πείσατε και να ξεκολλήσει από το κουτί.

Και εμείς γράφουμε πήραμε μέρος και σε διαγωνισμό,
μου λένε και η Ιζόλδη ξεκολλά προς στιγμή από το κουτί.

Σας ευχαριστώ που με υποδεχτήκατε στο άψογο και πανέμορφο σχολείο σας.
Ευχαριστώ το Σύλλογο Γονέων για την πρόσκληση και την δυναμική παρουσία του, τον Δ/ντή  κο Χρήστο Ταξίδι για την υποστήριξη και το Βιβλιοπωλείο Πανίδης για την ζεστή και άψογη προετοιμασία.

Με τον Δ/ντή κο Ταξίδι.

Ευχαριστώ από καρδιάς τα παιδιά αλλά και τους γονείς και εύχομαι οι λογοτεχνικές συναντήσεις να είναι συχνά στις επιλογές τους,και όπως εσείς είπατε:
Περάσαμε τόσο διαφορετικά όμορφα και το απολαύσαμε.

Δίπλα στα παιδιά του 33ου Δ.Σ Θεσσαλονίκης!

Τρίτη 14/5/2013 και για ένα δίωρο βρέθηκα κοντά στο 33ο Δ.Σ Θεσ/νίκης,το γνωστό Άσυλο του παιδιού.Η πρόσκληση ήρθε από την κ.Μαρία υπεύθυνη του κλαμπ Λογοτεχνίας.
Από νωρίς με υποδέχτηκε εγκάρδια ο Δ/ντης κος Αντρέας Μαυρίδης και όλο το εκπαιδευτικό προσωπικό,στη συνέχεια στο χώρο εκδηλώσεων και σε δυο μεγάλες ομάδες συνομίλησα με τους μαθητές και τις μαθήτριες.

250 παιδιά με πολύ ενδιαφέρον και ζωντάνια συζήτησε μαζί μου για τα βιβλία που διάβασαν:
"Με λένε Πρόμις,Δεν έφταιγα εγώ,Το κουτί της Ιζόλδης"εκδ.Ψυχογιός,αλλά και τα "Μυστικά και ψέματα",εκδ.Βιβλιόφωνο.
Συγκινητικές,αισιόδοξες στιγμές δίπλα στις νέες ψυχές.
"Πως τα καταφέρνετε με τους ήρωες σας,πως σηκώνετε το βάρος τους,και πως είναι όταν τους αφήνετε;",ρώτησε η Ιωάννα, καθώς και η ίδια γράφει και ήθελε να δει πόσο κοινά είναι τα συναισθήματα του αποχωρισμού μας με τους ήρωες από τα βιβλία και τις ιστορίες που πλάθουμε.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδιά,ευχαριστώ την κ.Μαρία  για την πρόσκληση, αλλά και τους εκπαιδευτικούς που διάβασαν μαζί με τους μαθητές.

Στη μάνα όλων μας,χρόνια πολλά.

χρόνια πολλά, μαμά!

Στη μάνα,μαμά,μανούλα,μητέρα στην αγαπημένη μαμά μου/σου/του/μας,

στη μανούλα όλων μας,και όπως λέει και το τραγούδι "η μάνα είναι βράχος,είναι βουνό και στήριγμα και σε κάθε δύσκολη στιγμή ΜΑΝΑ φωνάζουν όλοι...

Χρόνια πολλά!