Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στουτγάρδη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στουτγάρδη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

Το ερωτηματολόγιο του Προυστ και Στουτγάρδη !


Πηγαίνετε εδώ και διαβάστε:
http://press-gr.blogspot.gr/2012/11/blog-post_8031.html

13/11/2012 και το πρωινό στο Essligen μια υπέροχη πόλη που πήγα σχολείο για μια χρονιά.Το απόγευμα Τρίτης με μαθητές και γονείς από τη Στουτγάρδη.
Τετάρτη μια ομάδα μαθητών και γονέων από το Ludwingsburg.
Απόσπασμα από το "Μισό του Ουρανού" Βιβλιόφωνο,και "Η πόλη του βασιλιά",Διάπλαση,ταξίδεψαν και ζέσταναν τους επισκέπτες.
Η συζήτηση μας κράτησε αρκετό χρόνο κοντά.Οι ερωτήσεις προήλθαν από μικρούς και μεγάλους.Τους ευχαριστώ για την παρουσία τους.
(Ύστερα από παράκληση συνοδών και γονέων δεν ανεβάζω κάποιες φωτογραφίες από τα παιδιά μόνο παρέες που το επιθυμούν).

Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2012

Δευτέρα 12/11/2012 Στουτγάρδη, με μαθητές-μαθήτριες μητρικής γλώσσας στο Γυμνάσιο.

Πρωινό  στo Bad kansstatt
Πρωινές ώρες και πριν υποδεχθώ τους μαθητές μητρική γλώσσας της Στουτγάρδης, είχα την ευκαιρία για ένα τρίωρο να γνωρίσω περπατώντας την καταπληκτική πόλη της Στουτγάρδης και κάποια προάστια με το αυτοκίνητο.Γκαλερί δίπλα στην Kingstrasse,και ο υπέροχος αυτός κεντρικός πεζόδρομος με απίστευτο κόσμο να περπατά,να απολαμβάνει τη φύση,να ψωνίζει,να είναι στο παγοδρόμιο,να πίνει καφέ ή να τρώει κάτι πρόχειρο.Παρασυρθήκαμε και εμείς ακολουθώντας τους σε αρκετές συνήθειες,αλλά σαν μεσημέριασε ο Ναός της Αναλήψεως του Σωτήρος, με περίμενε μαζί και οι επισκέπτες  για να μιλήσουμε για λογοτεχνία.
Μαθήτριες και εδώ αναρωτήθηκαν πως ξεκινάει ένα βιβλίο;Πόσος χρόνος χρειάζεται;Σκεφτήκατε αν αύριο οι ιδέες σας στερέψουν τι θα κάνετε;...
Και έτσι ξεκίνησε η κουβέντα,με δυο δυο να έρχονται,λίγες λίγες να φτάνουν,με την φιλόλογο κ.Ευαγγελία και λίγους γονείς και η συζήτηση προχώρησε μέχρι που μας βρήκες το σκοτάδι.
Όταν βρίσκεσαι σε ένα ναό στην αρχή σου είναι δύσκολο και αφύσικο να μιλήσεις για σχέσεις,κακές συμπεριφορές...τελικά εδώ μέσα για τον Ελληνισμό είναι ένας χώρος που όλα μπορούν να συζητηθούν.
Εύχομαι το όνειρο του πάτερ Ζαχαρία, αμέσως μετά το κλείσιμο της έκθεσης,να ξεκινήσει τις εργασίες για να μεγαλώσει το χώρο που μέχρι σήμερα λειτουργεί ως γυναικωνίτης, να ολοκληρωθεί για να κάνει και άλλες δράσεις που σκέφτεται σύντομα.
Εις αύριο με μαθητές/τριες Δημοτικού.

Νυρεμβέργη -Στουτγάρδη, "Γκασταρμπάιτερ και Μισό του Ουρανού".

Τα χιλιόμετρα πολλά,αλλά τα συναισθήματα περισσότερα και ανάμεικτα με τους Έλληνες της ομογένειας.
Θεσσαλονίκη -Μόναχο, άφιξη πρωί πρωί και από τις 10.00π.μ, μιάμιση ώρα διαδρομή για τη Νυρεμβέργη με τα επιβλητικά κτίρια και την απόλυτη τάξη,Το απόγευμα η παρουσίαση στο knouf ήταν μια αλησμόνητη εμπειρία κοντά σε Έλληνες και Γερμανούς.Ο πρόεδρος την Κοινότητας και εκπαιδευτικός κ.Σάκης, υπέροχος οικοδεσπότης, στο κτίριο της γειτονιάς όπως το αποκαλούν, μαζί με το πρόεδρό του Κ.Ραούλ και Μελφριντ μίλησαν για το  "Γκασταρμπάιτερ η οδυνηρή φυγή.
Βράδυ και πάντα με τον Ηλία Τάκη,τον βιβλιοπώλη που ετοίμασε μαζί με την Κοινότητα αυτό το ταξίδι στη Νυρεμβέργη,διασχίσαμε την πόλη,και μαζί με άλλους φίλους και την οικογένειά του περάσαμε μια όμορφη βραδιά.
Νωρίς το πρωί και με μια ασταμάτητη βροχή πήραμε την Αutobahn για τη Στουτγάρδη. Δυόμιση ώρες μετά, και με τη φθινοπωρινή φύση ως μοναδικό τοπίο, φτάσαμε στη Στουτγάρδη- είχα να επισκεφτώ από τα παιδικά μου χρόνια.Η πόλη εξ αρχής δείχνει την οικονομική της δύναμη με τις αυτοκινητοβιομηχανίες Μερτσέντες και Πόρσε και άλλες πολλές που δεν συγκρατώ τα ονόματά τους καθώς μου τα εξηγεί ο πάτερ Ζαχαρίας αργά το βράδυ,ο υπεύθυνος τις εξαήμερης παραμονής μου στην πόλη.Αλλά ας έρθω και πάλι στη στιγμή της άφιξής μου στο πάρκο με την ελληνική εκκλησία της Αναλήψεως του Σωτήρα,Βασιλική και με μια μοναδική ηρεμία να σε καλεί στο εσωτερικό της.
Το εκκλησίασμα αμέτρητο και σιωπηρό.Λίγο πριν τη λήξη ο πάτερ Ζαχαρίας,με καλεί κοντά του για να με παρουσιάσει,αφορμή η επίσκεψή μου που αφορά κυρίως την έναρξη της έκθεσης βιβλίου και την καθημερινή επίσκεψη σχολείων στο γυναικωνίτη και την επικοινωνία μας,αλλά δεν μένει σε αυτό το έργο του που επιμένει εδώ και δυο χρόνια να προσφέρει στο ποίμνιο του,αντίθετα από τον άμβωνα  παρουσιάζει με τον δικό του τρόπο το "Γκασταρμπάιτερ η οδυνηρή φυγή"και με καλεί να τους μιλήσω.Δεν θα τους ξεχάσω...
Αργότερα και για πέντε ώρες στο γυναικωνίτης με το ξυλόγλυπτο περίγυρο,έχω την ευκαιρία να συνομιλήσω με Γκασταρμπάιτερ,με νέους δεύτερης γενιάς και νεότερους μετανάστες.
Από σήμερα συνεχίζουμε με μαθητές όλης της περιοχής που καθημερινά θα μας επισκέπτονται σε ομάδες αλλά και γονείς.